Bazı vedalar vardır sadece bir canın gidişi değil, bir coğrafyanın hafızasının, bir tarihin vakur suskunluğunun ve bir devrin en soylu direncinin toprağa sırlanmasıdır. Zeynep Ana’nın bu dünyadan çekilişiyle, Çanakkale Cezaevi’nin o sağır duvarları önünde kurulan “kadınlar meclisi”nin son kandili de söndü. Onları hatırlıyorum… Hafızamın en kuytu köşesinde, o demir kapıların ve buzdan parmaklıkların gölgesinde iki... Read More