Yazıyorum yazıyorum olmuyor. Çünkü biliyorum ki yazıp bitirirsem bu bir veda olacak. Vedalaşamıyorum. Hastanede hiç tanımadığım adamların yüzünde ara ara seni görüyordum. Dinlenmiş, yataktan kalkmış, kantine bizleri görmeye gelmişsin sanki! Çok tuhaf bir histi bu. Resmen ağır aksak yengeç gibi yürüyüşünle yaklaşıyorsun ya da arkadan gördüysem uzaklaşıyorsun gibi… Çok iyi görünmez olurdun sen! İstemediğin hiçbir... Read More