Kalem sığmıyor parmaklarıma, göz görmüyor, kulak duymuyor. Kalp dediğimiz o asi çalgı bile pek bir isteksiz. Işık, ses, nefes… Hepsi donuk, hepsi eksik. Zaman akıyor gibi görünse de içimde bir yerde kaskatı bir kütle. Çünkü sen, zamana direnen ve bu direnç sayesinde zamana hükmedendin. O yüzden zaman bile daha şimdiden anlamını kaybetti. Defalarca deniyorum kalem... Read More
