Kafamı, kendi taşıdığım, seve seve uzaklardan getirdiğim mis kokulu kuma gömüp, hep duyduğum, biteviye devam eden ve hep ama hep birbirinin tekrarı olan korkunç haberlere kulaklarımı olabildiğince sımsıkı kapatmaya uğraştığım, yürek ağrımı domates biber fidelerimin dibinde sağalttığım birkaç yıldan sonra, yeniden merhaba… Doğrusu bu mu yoksa yapmaya uğraştığım mı, bilmiyorum şu anda. Kendimi bir anda... Read More



