İŞİD’in Ezidi toplumuna yönelik saldırıları sırasında halkın önünde din değiştirmek, kaçmak ya da ölmek gibi zorlayıcı seçenekler bulunuyordu. Saldırılar birkaç hafta içinde 5.000’den fazla insanın ölmesine yol açtı. Kadınlar ve çocuklar köleleştirilirken, binlerce kişi ise yerinden edildi.
France 24’ün haberine göre, hayatta kalanlar arasında yer alan 24 yaşındaki Rayhan, kardeşini yeniden bulduktan sonra Şengal’e dönse de bu topraklarda kalıcı bir yaşamdan umutsuz. Rayhan ve onun gibi birçok Ezidi, Irak’ı terk etmeyi umut ediyor. Geri dönenler ise yıkılmış evler ve savaşın izleriyle dolu bir manzara ile karşı karşıya kalıyor.
Ezidi genç kadın Reyhan.
Soykırımdan on yıl sonra bile, yaklaşık 2.600 kişi hâlâ kayıp ve birçok toplu mezar henüz açığa çıkarılmadı. Bu durum, Şengal’e dönmeyi tercih edenlerin üzerindeki yükü artırıyor.
Tahminlere göre, soykırım sırasında 350 bin Ezidi bölgeden kaçtı. Ancak 2024 yılının başından bu yana, Bağdat hükümetinin ülke içindeki yerinden edilmiş kişilere yönelik kampları kapatma baskısıyla 130 bin ila 150 bin arasında kişi Şengal’e geri döndü.
Şengal’de hayat yavaş yavaş normale dönmeye çalışsa da yeni bir soykırım korkusu ve 2014’ün yaraları, bölgedeki toplumu derinden etkileyen unsurlar arasında olmaya devam ediyor.
